دوستان عزیزم!
این ایمیل را دوستان از ایران فرستاده اند و از من خواسته اند که در اینجا هم مطرح کنم. مسئله بیانیه ای است که توسط دوستان ایران علیه دروغپردازی های رسانه های حکومتی نوشته شده و در داخل ایران هم باید پخش شود و البته پخش آن ابتکار شخصی هر فعالی می تواند باشد. من فایل پی دی اف آن را می فرستم که راحت قابل پرینت گرفتن و کپی هم هست.
لطفا هر کس هر طور خودش بهتر می داند اقدام کند.

خود بیانیه را در این آدرس می توانید دانلود کنید.
این هم متن بیانیه که در اینجا می گذارم:

عليه صدا و سيما
ديگر دروغ نمی خوريم
پس از اعلام نتيجه ی دهمين دوره ی رياست جمهوري که با اعتراض عمومي و گسترده ی مردمي مواجه شد، حضور پررنگ مردم در خيابانها به حدي چشمگير بود که اخبار، تصاوير و ويدئوهاي مردم ايران هنوز هم خبر اول همه ی رسانه هاي دنيا است، اما انعکاس جانبدارانه و مغلوط صدا و سيما از اين اعتراضات مدني، هرچند دور از انتظار نبود اما ديگر بار ماهيت انحصارطلبانه و ضدملي اين رسانه را آشکار کرد. خبرها، سريالها و آگهي¬هاي زن-ستیز و مردسالارانه، بحث هاي جانبدارانه و همسو با دولت و پرونده سازي عليه فعالان جامعه ی مدني نشانه هاي بارز اين انحصار طلبي است.
در سرزميني که عمر روزنامه هاي آن به يک روز رسيده و فيلترينگ گسترده ی سايتهاي اينترنتي راه دسترسي مردم به اخبار را بسته است، تلويزيون به دليل سهولت دسترسي و گستردگي مخاطبانش اصلي¬ترين ابزار تاثيرگذاري بر افکار عمومي محسوب مي¬شود؛ اما صدا و سيمايي که با سرمايه ی مردم ايران اداره می شود به هيچ وجه منعکس کننده ی اخبار و عقايد طيف هاي فکريِ مختلفِ ايرانيان نيست؛ و اينک با بی توجهي کامل نسبت به اعتراضات گسترده¬ي مردمي، به وارونه سازي وقايع - همانند مرگِ ندا آقاسلطان- و اعتراف سازي از فعالان اجتماعي و سياسي و روزنامه نگاران روي آورده است. اين در حالي است که ضمن بی تفاوتي به اعتراضات مدنيِ مردم و دستگيری هاي گسترده ی اخير، شعور و انديشه ای را که در خيابانها به خاک و خون کشيده می شود اغتشاش ناميده و نقش پررنگي در پرونده سازي براي مردم و فعالين ايراني بازي می کند: اين رسانه هيچگاه رسانه ای مردمي نبوده است؛ اين رسانه نه صداي ماست و نه سيماي ما، ما مردم معترض و تحت فشار ايران.
خريد محصولاتي که از طريق صدا و سيما تبليغ می شود را تحريم کنيم!
از امروز می خواهيم با تحريم خريد محصولاتي که از طريق راديو و تلويزيون تبليغ می کنند، مخالفت و اعتراض جدي خود را نسبت به عملکرد رسانه ای که قرار بود ملي باشد اعلام کنيم. تحريم اين رسانه ی انحصاري و ضد ملي بيش از همه بر دوش زنان است که بيشترين مخاطب صدا و سيما هستند و اصلي¬ترين نقش را در انتخاب و خريد کالاهاي خانگي دارند. از زنان می خواهيم با تبليغ و تشويق همگان به عدم خريد کالاهاي تبليغاتي در صدا و سيما و تشويق توليدکنندگان به پرهيز از ارائه¬ي اگهي در آن رسانه، در اين نافرماني مدني مشارکت فعال داشته باشند. تا ادامه¬ي پخش اگهي اين شرکتها از صدا و سيما، از خريد کالاهاي زير خودداري می کنيم:
ايزوگام شرق، گلاب نادر، ايرانسل، محصولات تک، تاژ، داروگر، چي¬توز، صحت، وارنا، دالوپ، تلاونگ ....

دوستان عزیزم! این نظر را در یک بحث ایمیلی درباره ی راهکارهای موجود در برابر جنبش مدنی مردم نوشتم. گفتم آن را در اینجا هم بیاورم.
بدون اینکه بخواهم وارد بحث های طولانی مربوط به رهبری و یا بهتر بگویم مدیریت جنبش مدنی مردم بشوم نظرم را کوتاه می نویسم. تا فرصتی دیگر که بشود مطلب را باز کرد.
پیش فرض این نوشته این است که آقای موسوی پای مطالبات مردم ایستادگی کند و جام زهر "مصالح نظام" را سر نکشد.

من از همان روزهای اول که ایستادگی موسوی و کروبی را دیدم، فکر کردم و نوشتم که این جنبش برای ادامه نیاز به یک رهبری جمعی و در گام اول یک کمیته ی هماهنگی از موسوی و دیگر نیروهای تحول طلب و آزادیخواه درون کشور دارد. کمیته ای که از خود موسوی تا کسانی مثل دکتر پیمان و افراد با وجهه ی داخلی و بین المللی مثل شیرین عبادی را در بر بگیرد. فقط چنین کمیته ای می تواند بازتاب طیف هواداران این جنبش مدنی امروزمان باشد و همچنین مایه ی اطمینان بیشتر جامعه به هدف ها و مطالبات مدیران این جنبش. اینکه چطور در یک شرایط سخت امنیتی مثل امروز می شود این کمیته را ایجاد کرد خودش یک بحث جداگانه است. اما یادمان باشد که اینترنت و ایمیل فقط برای ما نیست. برای مدیران یک جنبش هم این امکانات وجود دارد.

بدون اینکه بخواهم روی نظرم پافشاری کنم، زیاد به حرکات کوچک و پراکنده باور ندارم که بتواند نتیجه ای بدهد. دستگاه سرکوب آقایان یک دستگاه نظامی منظم نیست که در مقابل حرکت های پراکنده فلج شود.
به نظر من حرکت های متشکل و هماهنگ توده ای با تعداد زیاد شرکت کننده بزرگترین تاثیر را خواهد داشت. حرکت هایی مثل راهپیمائی های بزرگ روزهای اول پس از انتخابات.
فعلا موسوی توانایی دعوت به چنین حرکت های مردمی را دارد، تا اینکه جنبش و کمیته ی هماهنگی اش پا بگیرد.

شاید یک راه عملی امروز چیزی مانند تحصن عظیم مردمی طولانی مدت چند روزه در جایی مثل میدان بهارستان یا جلوی دفتر سازمان ملل یا چنین جاهایی باشد . تحصن عظیم چند ده یا چند صد هزار نفره ی سکوت و با پلاکاردهایی با طرح مطالبات جنبش.
این چکیده ی آنچه بود که به نظرم رسید در اینجا بنویسم.
به امید روزهای بهتر

من با روح «بیانیه ی عده ای از وبلاگ نویسان» موافقم و برای اقدامی هماهنگ با دوستان وبلاگ نویس آن را در اینجا می گذارم. هر چند بر این باورم که جمهوریت در کشور ما، با وجود ساختار قدرت و با وجود این همه محدودیت های جدی برای دگراندیشان و زنان، از جمله محرومیت آنان از انتخاب شدن به مقامات تصمیم گیرنده، سال هاست که پایمال شده است. و فقط امروز نیست که با محدودیت برای اصلاح طلبان حکومتی، جمهوریت تنها دچار آفت شده باشد.
----------
ما، گروهی از وبلاگ‌ نویسان ایرانی، برخوردهای خشونت ‌آمیز و سرکوب ‌گرانه‌ی حکومت ایران در مواجهه با راه‌پیمایی‌ها و گردهم‌آیی‌های مسالمت‌آمیز و به‌حق مردم ایران را به شدت محکوم می‌کنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی می‌خواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان می‌دارد «تشكيل‏ اجتماعات‏ و راه‌ پيمايی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏‌که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد، آزاد است» رعایت کنند.
ما قانون‌ شکنی‌های پیش‌آمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غم‌انگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام می‌دانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه داده‌اند، تخلف‌های عمده و بی‌سابقه‌ی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری‌ی مجدد انتخابات هستیم.
حرکت‌هایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامه‌نگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آن‌ها، قطع شبکه‌ی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمی‌تواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت کرده، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کم‌تر شود.
پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعه‌ی بزرگ وبلاگ‌نویسان ایرانی
*************

این چند روز گذشته موفق شدم چند ترجمه و مقاله در مورد جنبش اجتماعی ایران امروز در نشریات اروپا داشته باشم. که برای انعکاس زمینه های جنبش، روش کار و انعکاس فداکاری های مردم لازم بود. برای همین نرسیدم که در اینجا چیزی بنویسم.
امیدوارم فردا، اگر ترجمه ی مقاله ی تازه ای در کار نباشد، نوشته ی تازه ای را درباره ی مسائل جنبش در وبلاگ ام بگذارم.

با خواندن بیانیه ی آقای موسوی به ایرانیان خارج کشور در اینجا، این ایمیل را برای بعضی دوستانم نوشتم:
تاسف من از این است که آقای موسوی هم از "سنت حسنه" ی این سال ها یعنی کلی گویی و دوپهلو صحبت کردن عدول نکرده اند. از یک طرف از عبارت ایران برای «همه ی ایرانیان» صحبت می کنند ولی بلافاصله «همه ی ایرانیان» را به کسانی محدود می کنند که به تقدس نظام، که قاعدتا یک مفهوم مذهبی است و نه سیاسی، باور دارند. من بر این باورم که در سیاست تقدسی وجود ندارد و آنچه هست منافع و مصلحت های جامعه و انسان هایی ست که در آن زندگی می کنند، صرف نظر از جنسیت شان و باورهای دینی شان و قومیت شان. آیا به نظر آقای موسوی این اندیشه هم آن ایرانیانی را که ایشان مخاطب قرار داده اند در بر می گیرد؟ یا هنوز بدنبال خودی و غیر خودی کردن شهروندان این جامعه هستیم؟ به نظر من این حداقل خواست است که صریح و صادق باشیم در این روزهای بیم و امید.
--------
این مقاله و تحلیل محمد رضا نیکفر به نظرم جالب است.
گفتگوئی هم شیرین فامیلی عزیز با یک روزنامه نگار مقیم ایران انجام داده که در اینجا آمده است.

دوستان عزیز! این «ندا»ی آزادی ماست که دیروز شنبه سی ام خرداد ماه با گلوله ی بسیجیان رهبر و امام زمان به خاک غلتید. بخاطر اینکه فریاد کرده بود: "نه! به فریب"
بقیه ی متن را از فیس بوک برایتان در اینجا می گذارم

ندا که بود؟ نا بر گزارش های رسیده از بستگان نزدیک دختری به نام ندا که روز ۳۰ خرداد در محله امیر آباد تهران به شهادت رسید نام کامل وی ندا آقا سلطان بوده است. وی متولد ۱۳۶۱ بوده است. وی در روز ۳۰ خرداد به همراه استاد دانشگاهش (رشته فلسفه) و چند تن از هم کلاسی هایش در تظاهرات شرکت داشته است

وی برای دقایقی در حالی که با موبایل صحبت میکرده از جمع تظاهر کندده عقب می افتد که دراین هنگام ۲ لباس شخصی موتور سوار (موسوم به بسیجی) قلب ندا را با کلت کمری هدف قرار می دهند . وی در دستان استادش جان می سپارد. ولی این موتور سواران توسط مردم متوقف می شوند
و بنا به این گزارش توسط مردم دستگیر می شوند. و بنا بر گزارش تایید نشده ضارب اصلی کشته شده است. ظهر روز ۳۱ خرداد ( روز بعد از شهادت) پیکر ندابه شرط خاکسپاری سریع و محرمانه در بهشت زهرا به خانواده اش تحویل شده است . خاکسپاری وی تحت شدیدترین تدابیر امنیتی و با سرعت بسیار انجام شده است.
گفتنی است که هم اکنون خانواده وی بعد از خاکسپاری ندا آقا سلطان به خانه باز گشته اند. مراسم یادبود ندا قرار بود فردا اول تیر ساعت ۵ تا ۶.۳۰ در مسجد نیلوفر واقع در عباس آباد تهران برگزار شود که با تماسی از طرف مسجد این مراسم لغو شده است. همچنین به تمام مساجد تهران دستور داده شده است که اجازه برگزاری مراسم ندا آقا سلطان را ندارند.
----------
دوستان! این هم فیلم کامل به خون غلتیدن «ندا»ی ماست. صحنه ی بسیار دردناک و فجیعی ست. اگر طاقت ندارید نگاه نکنید.